Βάγια Μπαλή 12/07/2018

                        ΠΕΝΤΕ ΦΑΡΟΙ

Πέντε φάρους προσπερνάς,

πέντε σωτηρίες.

Λύνεις κάβους και πετάς

ελπίδες κι εμπειρίες.

Θεριά τα κύματα

κι εσύ σε βράχο στεναγμών,

αράζεις το σκαρί σου.

Μα το τιμόνι είν ‘ παλιό

και το κατάρτι σπάει.

Χίλιες εικόνες στο χαμό

κι η ψυχή πονάει.

Στα κύματα, μηνύματα,

που στην ακτή θα βγούνε,

θα βρούνε μία αλλαγή,

στο χώμα θα κρυφτούνε.

Νερά στα σώματα,

τα χρόνια ανάκατα,

τα πάνω κάτω φέραν.

Πέντε φάρους τους προσπέρασες,

τη νύχτα ακολούθησες,

που δε θα φέρει μέρα.

Λίγα λουλούδια πέταξα,

στον πόθο που σ’ αρπάζει.

Άσπρα ρόδα ήταν,

στον βράχο ακουμπήσανε

σ’ αυτόν που σ’ αγκαλιάζει.