Σάββατο 7 Ιουλίου 2018

Χρύσα Νικολάκη 5.6.2018



Φιλί...
Προσπάθησα τόσες φορές να σε απαθανάτισω
μέσα σε φευγαλέες στιγμές.
Να σε κρατήσω σε μια γυάλινη προθήκη
να σε σφυρηλάτησω στων κυττάρων τη μνήμη.
......
Μάταια.
Δεν περιγράφεται το θεϊκό ψυχή μου.
Ακατάληπτο είναι.
Άχραντο.
Ακύβευτο... απο όλες τις εξουσίες.
Αθάνατο απ' του χρόνου τη θαμπάδα.
Σαν άσβεστο κερί που φεγγίζει θαμπά τη μνήμη και το ξημέρωμα χάνεται μαγικά.
Σαν λευκό περιστέρι που σου φεύγει
απ' τα χέρια...
Σαν προσευχή που δεν θες ποτέ
να τελειώσει.
......
Μάταια
Δεν περιγράφεται ο έρωτας ψυχή μου
Δυνάστης είναι...
Που δεν ξέρεις ποτέ.....πότε θα χτυπήσει .
Σαν κεραυνός...
Σαν βροχή ανελέητη που σε μουσκεύει αλλά εσύ ... βλέπεις καλοκαίρι.
Φιλί...
Η αρχή της ζωής.
Η κατάργηση της ματαιότητας.
Πρόγευση Παραδείσου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου