Άννα Βαρδάκη Αγρυπνίας Σελίδες Φεγγαρόσκονη 14/07/2018

                    Φεγγαρόσκονη...….

Τις νύχτες... εκεί στο φεγγαρόφωτο...
βγαίνουν σεργιάνι οι ψυχές...
και τραγουδώντας... αναζητούν το ταίρι τους...
Τότε, ανάβουν όλα τ΄ αστέρια...
Μια φεγγαρόσκονη μπαίνει στο αίμα τους...
Το φεγγάρι βάφεται πράσινο...
Το λίγο... γίνεται πολύ...

Είναι η στιγμή... που ακουμπούν οι ψυχές...
στις ασημένιες... μεγάλες θάλασσες... της αγάπης...
κι ονειρεύονται...
Κολυμπούν... μέχρι να βρουν ξέφωτο...
κι ύστερα, χάνονται... μ΄ ένα φιλί στο μέτωπο...

Και να φανταστείς...
πως μισούσα τα ολόγιομα φεγγάρια...
γιατί χωρούν πολλούς...
και θαρρούσα... πως η ψυχή μου... δεν θα άντεχε τέτοιο βάρος...

Μα, για φαντάσου...
Από τότε... που το βλέμμα της ψυχής μου...
αντάμωσε το δικό σου...
λάτρεψα τα ολόγιομα φεγγάρια...
.
Τώρα, κάθε που σουρουπώνει...
την βγάζω σεργιάνι...
και κάθε που θα σε συναντήσει...
Λάμπει...

Δεν είναι πια αργά...
κι ας σουρούπωσε.....

Τώρα...

Αρχίζουν Όλα......
Μου λείπεις... κι απόψε................